CommicSeason+ติชมโดได้

posted on 13 Nov 2006 18:57 by mo-na-me

งานนี้ไม่ได้ถ่ายรูปแฮะ ขลุกอยู่หลังบูธ

โดหมดเกลี้ยงแต่ไม่ดีใจเลย.......

(คนอ่าน:แล้วทำไมมรึงถึงไม่ดีใจ?)

เพราะคงไม่มีคนสนใจเรืองของเราหรอกวะฮ่าๆๆๆ-_-"

ซื้อก็ของโอจังกันทั้งน้าน

โซนบ่น ไม่อยากอ่านก็ไม่ต้อง แต่อยากบ่น

ใครไม่อยากอ่านข้ามไปเลย>>>*--------------------------------*

ใครอยากอ่านกดctrl+A

แต่คงไม่มีใครอยากอ่านหรอก

*--------------------------------*

มันเครียด....มันเก็บกด เราอยากระบายมันออกมาซะบ้าง

ถึงจะรู้ว่าบล๊อคไม่ใชที่ระบายก็ตาม

เหมือนกับว่า...เรื่องที่เราเขียนมันไม่มีค่าอะ.....

แล้วมันก็เฟลหลายๆเรื่องด้วยในงาน

ตั้งแต่วิกจ่อย ไม่สมกับที่รอมานาน

ขายของอยู่คนเดียว ตอนหลังน้องไอ้คิมาช่วย

รู้มันมันทรมาณมากเลย...

แม่ก็โทรจิกบอกให้ออกมาถ่ายรูป....

ใครจะอยากถ่าย เฟลชิบหาย กำลังนั่งเซ็นสึเคอย่างเฟลๆอยู่

เขี่ยๆห้ทั้งนั้นแต่ล่ะคน คือในหัวโล่ง ไม่มีอะไรเลย

วาดอะไรไม่ออกจริงๆแล้วเฟลงานตัวเองมาตั้งแต่ก่อนวันงานเป็นอาทิตย์แล้ว

ก็ระบายกับแม่สุกิไป ร้องไห้ไป.....

ก่อนวันงาน เฟลจนน้ำหนักลดไป3โล ตอนนี้ก็ยังลดอยู่

แล้วตอนงาน กระเป๋าเสื้อผ้าหาย แล้วเงินทอนไอ้คิอยู่ในนั้น600

แบบอะไรๆวันนี้มันก็แย่ไปหมด เราเฟลจนเราจะร้องไห้

แต่มันก็จุก ร้องไม่ออก พอเจอกระเป๋าที่หายตอนท้าย

ไม่รู้ใครเอาไปวางไว้หน้างาน แบบโทรหาคิ

โทรไปขอโทษมัน ทำไมไม่ได้เรื่องงี้ อะไรๆก็แย่ไปหมด

ปกติงานการ์ตูนเราจะแฮปปี้มากๆเลยนะ แต่งานี้ไม่ เฟล

ตอนโทรหาคินี่แบบ ร้องไห้เลยอะแบบ กรูไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว

อะไรก็ไม่ได้เรื่อง เรื่องโซ่พวงกุญแจโอจังก่อนวันงาน1วันอีก

เราก็ทำหาย....เหมือนชีวิตเราไม่มีค่าเลย....

ทำความเดือดร้อนให้คนอื่นตลอด

คิดว่า....เรามีตัวตนบนโลกนี้มั้ย.....

ถ้าเราตายไป...อาจจะทำให้ใครหลายๆคนสบายใจ

แล้วก่อนวันงานหลายอาทิตย์ ฝันว่ามีคนมาบอกให้ฆ่าตัวตายหลังงานคอมมิคซีซั่น

แบบแล้วคำพูดนี้มันก็วนเวียนในหัวตลอด

แบบว่า เราจำเป็นต้องตายนะ เหมือนมีใครต้องการไล่เราไปตาย

อย่างนั้นอะ......

ขอโทษที่บ่น รกบล๊อคมากๆเลย

*--------------------------------*

อยากขอโทษหลายๆคนที่ทำความเดือดร้อนมาให้

อยากขอโทษคนที่ซื้อโดแอนโทไป แล้วอยากได้แต่โดของโอจัง

ขอโทษที่เรามันงานห่วยแต่ไปทำกับเทพ.....ก็รู้ว่าต่างกันขนาดไหน

อยากขอโทษแม่....ที่ทำเงินหาย ขอโทษที่ฟุ่มเฟือย

แม่วิ่งวุ่นมากขนาดไหนตอนทำโด....แม่ก็เหนื่อย

เงิน...งานนี้เราไม่เอาซักบาทเราคืนแม่หมด

เพราะรู้สึกว่าเงินที่ได้มา...เราไม่สมควรจะได้รับจริงๆ

*--------------------------------*

เหมือนกับว่า...ทำโดไปแล้วไม่ได้อะไรเลย

เพื่อนเก็ถามนะ...มันก็สนุกไม่ใช่เหรอ ปล่าวเลย

ไม่สนุกเลยซักนิด

ตอนนี้รู้สึกโรคตอนป.6จะถามหาแล้วล่ะ

ชื่อของมันคือโรคซึมเศร้า ตอนป.6เราเป็นโรคนี้ไปเต็มๆ

แบบเคยพยายามกรีดข้อมือด้วย

ตอนนี้มันก็กลับมาอีกแล้ว ถ้าเราไม่มีกำลังใจในการมีชีวิตอยู่

จู่ๆเราอาจจะตายไปวันไหนก็ได้

อยากให้ช่วยเป็นกำลังใจให้เราหน่อย

เราหาเป้าหมายในการมีชีวิตอยู่ไม่เจอเลย

หลายๆคนอาจจะมองว่า...คนที่ไม่เห็นคุณค่า

ของชีวิตตัวเองตายๆไปได้ก็ดีแล้ว

อืม...ก็อาจจะถูกก็ได้....

อยากหนีปัญหา....เหนื่อยกับการมีชีวิตเหลือเกิน...

เบือที่ต้องมานั่งร้องไห้ทุกวันๆ

ชีวิตแขวนอยู่บนคำ2คำ

เป็น หรือ ตาย

ถ้ามีชีวิตอยู่ เราก็ต้องสู้ก็เผชิญอะไรอีกมากมาย

แต่ก็ได้มาซึ่งความยินดี อย่างน้อยเราก็ผ่านมันมาได้

แต่ต้องใช้เวลานะ....

แต่ถ้าตาย ก็จบแค่นั้น ไม่ต้องรู้สึกทุกข์ เศร้า เสียใจ หรือดีใจ

เป้นทางเลือกที่ดูเดินไปได้ง่ายดีเหมือนกัน

ขอบ่นเพียงเท่านี้

*--------------------------------*

-----------------------------

มาพูดถึงคอมมิคซีซั่นกันจริงๆมั่งดีกว่า

ก่อนวันงาน จัดของถึง5ม แล้วตื่น6โมง

ไปเขียนหน้าเตรียมคอส

ถึงงานตอน9โมงครึ่งได้ งานนี้ก็เจอ คิ ริรินะ ไอซ์คุงไอซ์น่ารักมากๆ กึซซ

นกกี้บ้าบอมากมาย 5555+นั่งตบตีกะนก กี้เลนกะกี้บี้

ตอนเช้า โดนโยนภาระให้ขายโด เหนื่อยมาก

งงด้วยแบบคุณลูกค้าเค้าไม่ต่อแถวกันเลย....

คนขายงง....แถมเราคิดเลขช้าด้วยหันมาที่บูธอีกที

เช๊ดดด......หายไปไหนกันหมดวะเหลืออยู่คนเดียว

ขายไปรู้สึกได้เลยว่าหน้าซีดเพราะคนซื้อโดเอาซื้อเอาๆ

แล้วก็ไปนั่งจุมปลุกกันอยู่หลังบูธ

ข้าวกลางวันก็ไม่ได้กิน หาข้าวไม่เจอ อแมน

มีคนให้เซ็นสึเคบุด้วยแหละ- -"คิดสั้นจริงๆให้เราเซ็นเนี่ย

กำลังเฟลๆด้วยเลยเขี่ยไปหมดเลย(ขอโทษจริงๆฮะTAT)

แล้วซักพักมิคามิมันก็มาก็มาถ่ายรูปสมาคมถั่วงอกกัน

เราคอสเป้นอเลนที่เหียกมาก หลังๆเริ่มถอดชุดร้อน5555+

งานเลิก เฮ กลับบ้าน ไม่ไหวแร้ว ตูเหนื่อย

ก็แจกๆๆเงิน กลับถึงบ้าน

เวงนับเงิน เงินหาย-_-"เออ ช่างแมร่มให้เงินแม่หมดเลย

กำรงกำไรไม่เอา

งานนี้ เราเถื่อนมากๆปล่อยสัตว์ออกมาหมดเลย

(สันดานออก พูดคำหยาบ)

คอสอเลน แต่พูดวะโว้ย เว้ย ไอ้ บลาๆ

(เป็นอเลนที่เถื่อนจริงๆ)

ไงๆก็ ขอบคุณที่ซื้อโด(เพราะโดโอจังนะ)

ใครอยากด่ากระจุยโดเราเชิญด่า ติสาระพัดได้เลย

ดีกว่าไม่มีคนสนใจล่ะนะ

เอ็นทรีย์หน้ามาอัพรูปเล็กน้อย

ปล.ขอโต๊ดเนจัง สึเคบุ เขี่ยมั่กๆTT[]TT ไว้งานหน้าแก้ตัวฮื๊ออออ

สรุป เอ็นทรีย์นี้มารีพอร์ตหรือมาบ่นฟระ

ขอบคุณที่อ่าน ไม่อ่านก็ช่างมัน

----------------------------------------

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ยังไงก็ เป็นประสบการ์ณ ถึงจะไม่ดี แต่เราว่า
ยังไง โมจังก็ยังมีโอกาส ที่จะได้ร่วม
เราสิ ไม่มีโอกาสเลย แต่ก็มีความสุข
ได้อ่านรีพอร์ทจากบล้อคนู้นบล็อคนี้
เพราะรู้อยู่แล้วว่าตัวเองไม่มีโอกาสได้ไปแน่ๆ
ยังไงก็ถือว่า เป็นประสบการ์ณที่จะเตือนเราไปด้วยนะ^^

#1 By yukachan : I❤10051 on 2006-11-13 19:04

ถ้าคิดจะกรีดข้อมือหรือไม่อยากอยู่บนโลกนี้ ขอให้คิดถึงพ่อแม่ที่อุตสาห์เลี้ยงจนโตมานะ อยากให้เวลาที่เค้าเลี้ยงมาเสียเปล่าหรือไง? ถ้าหายไปเฉยๆ...ไปทำสิ่งข้างหน้าให้ดีจะดีกว่านะ เรื่องในอดีตน่ะมันเป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว....มันไม่มีทางย้อนกลับมาได้หรอก
ท่าทางจะเครียดมากจริงๆนะ - -a

เราว่าใจเย็นๆก่อนดีกว่า ตอนนี้ช่วงคนดวงตกเพียบ(เกี่ยวไหม)

#3 By Names on 2006-11-13 19:19

อย่าคิดมากเลยนะคะ ถึงเราจะไม่เคยขายโดแต่ก็เคยทำโด เราก็รู้ กว่าจะเสร็จแต่ละเรื่องมันลำบาก แล้วก็เหนื่อยขนาดไหน งานที่เราทำด้วยความตั้งใจ ถึงแม้ว่ามันจะออกมาเป็นแบบไหน แต่ถ้าเราทุ่มเทให้กับมันแล้ว มันก็มีค่าในตัวเองทั้งนั้นหล่ะค่ะ(ไม่ได้น้ำเน่าน้า เรารู้สึกอย่างงี้จริงๆ)
เพราะฉะนั้น อย่าเครียดเลยนะคะ ภูมิใจในตัวเอง เห็นด้วยกับข้างบน ยังไงเราก็ได้ประสบการณ์ เรารู้สึกว่าโมนาเมะซังน่าอิจฉาด้วยซ้ำ มีโอกาสได้ออกงานแบบนี้ น้อยคนที่จะได้ทำ
นะคะ อย่าคิดมาก เราเห็นงานท่านแล้ว งามดีออก สู้ๆค่ะ อย่าท้อแท้น้า
(ยังไงเราก็เป็นคอเอ็ดxอัลด้วยกัน อิอิ )

#4 By K@De_alchemist AS**Kurita& Nana** on 2006-11-13 19:23

ถ้าชีวิตโมนะจังมีแต่คำว่าเป็น กับตาย
ผมก็ขอมอบคำว่า เป็นเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นให้=[]=!!
สู้ไว้นะ ถึงจะยืนอยู่ริมผา แล้วพลัดตกไป ก็ต้องมีคนมาช่วยไว้ได้ทันแน่นอน!!
(เทียบอะไรแปลกๆแฮะ..)
ผมก็เคยรู้สึกเฟลจัดๆเหมือนกัน เฟลจนไม่รู้เลยว่าคำว่าประสบความสำเร็จมีหน้าตายังไง(หัวเราะ)
ตอนนี้ก็ผ่านมาแล้ว ต้องผ่านมันมาให้ได้
ชีวิตเราไม่มีเลวร้ายตลอดไปหรอกเน้อ
*ยื่นM150ให้* สู้ๆนะโมนะจัง
อย่าไปคิดว่างานตัวเองอย่างนั้นอย่างนุ้นเน้อ ก็ตั้งใจทำนี่นา!!
ขนาดเมื่อวานผมไปอ่านโดตัวเอง(หัวเราะ)ยังสนุกเลย(กร๊าก อิบ้า) คิดซะว่าเราภูมิใจในงานของตัวเองที่คลอดออกมาด้วยความรักละกันเนอะ
T[]Tว่าแต่.. หมดแล้ว!!กรี๊ดดดดด มัวแต่ไปแรดนอกงาน... ได้โดกลับบ้านมา2หน่วย อ๊าก..อ๊าก..อ๊าก..พลาด...ด....

#5 By takara™ on 2006-11-13 19:25

//me กอดโมนะแน่นๆ
โมนะอย่าคิดอย่างนั้นสิ ถ้าคิดจะฆ่าตัวตายไป เราคนนึงล่ะที่จะเสียใจมากกกกกกกกกกกกกกก และคิดดูสิพ่อกับแม่โมนะจะเสียใจขนาดไหน?? ขนาดเราเป็นแค่เพื่อนกับโมนะยังรู้สึกแย่มากๆๆขนาดนี้ โมนะรู้สึกแย่มาระบายลงบล๊อกดีแล้ว อย่าคิดว่ารกเลย เราจะคอยให้กำลังใจโมนะเสมอ อย่าคิดด่าตัวเองอย่างนี้อีกเลยนะโมนะ เราไม่ชอบเลยเวลาโมนะรู้สึกแบบนี้ เราอยากให้โมนะสดใสร่าเริงมาหื่นกันในเอ็มอะไรแบบนี้มากกว่าอย่างที่เคยเล่นๆ กันมานะ
ชีวิตเราน่ะยังอีกยาวไกล อย่าคิดโทษตัวเองแบบนั้นสิ หาความสุขใส่ตัวเยอะๆ คนเราเกิดมาก็ต้องต่อสู้กับปัญหาเยอะแยะมากมาย เราเองก็เคยรู้สึกแบบนี้ แต่การฆ่าตัวตายมันบาปนะ ตายไปก็ตกนรก อยู่บนโลกทำบุญๆไปไม่ดีกว่าเหรอ

คนทุกคนมีค่าเสมอ และโมนะก็มีค่ามากมากมากมากมากมากมากมากสุดจะมากๆที่สุดกับ คุณพ่อคุณแม่ของโมนะ การที่คุณแม่โมนะเหนื่อยมากก็เพราะเค้าทำเพื่อโมนะ ช่วยดูแลนู่นนี่ๆ เห็นคุณแม่โมนะเข้ามาช่วยจัดของในงานด้วย รู้สึกดีแทนนะ ที่มีคุณแม่มาคอยช่วยแบบนี้ ถ้าไม่นึกถึงตัวเองก็ขอให้นึกถึงพ่อกับแม่เถอะนะ โมนะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของท่าน แล้วเราก็เชื่อว่าท่านก็ต้องรู้สึกไม่ดีแน่ๆ ที่โมนะรู้สึกแบบนี้ เป้าหมายของการมีชีวิตอยู่ของคนๆ นึงเนี่ยมันก็เป็นเรื่องที่ตอบ ยาก บางครั้งแล้วเราก็สงสัยว่า เราจะอยู่ไปเพื่ออะไร ไปเรียนหนังสือทุกวันเพื่ออะไร เป็นคำถามที่ในใจเราเองก็ยังไม่รู้ แต่ตอนนี้ เรารู้ว่าการที่เรามีชีวิตอยู่นี่ ก็เพื่อที่จะทดแทนบุญคุณของพ่อกับแม่ ที่อุตส่าเลี้ยงเรามาจนโตป่านนี้ ให้ที่พักอาศัย ให้ทุกๆอย่าง อย่างน้อยการทดแทนบุญคุณท่านก็เป็นสิ่งที่ดีแล้วสมควรที่จะมีชีวิตอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?

แต่คำถามก็กลับมาวกถามเราอีกว่า?
หากวันนึง พ่อกับแม่ ตายไปแล้วเราจะอยู่ไปเพื่ออะไร ? ถึงเวลานั้น เราคิดว่าเราน่าจะมีครอบครัวแล้วนะ ซึ่งเป็นสิ่งที่จะยึดเหนี่ยวรั้งเราไว้ ว่าควรอยู่ต่อไปเพื่อใครซักคน

เราอยากให้โมนะคิดให้สบายๆใจว่า โชคดีมากแล้วนะ ที่มีพ่อกับแม่ที่ให้เราทำอะไรแบบนี้ พ่อกับแม่บางคนไม่สนับสนุนลูกนะ ทั้งเรื่องคอสเรื่องขายโด เราโชคดีมากๆๆแล้วนะ

โอ๊ยพล่ามไรเนี้ยยาวเหยียดน่าอายมากมาย TTwTT // แต่มีอะไรก็บอกเราได้ทุกเรื่อง สำหรับโมนะแล้ว มีค่ากับเราเสมอ และไม่เคยทำให้เราลำบากใจ ไม่ว่าเธออยากจะมาบ่นอยากจะมาตะโกนอะไรใส่เราเพื่อเป็นการระบาย โทรมาหาเราก็ได้ คุยในเอ็มก็ได้ อยากระบายอะไรพูดออกมาเลย นะ เรารับฟังได้เสมอ อย่าโทษตัวเองมากเกินไปนะ รักและห่วงใย โมนะ เพื่อนรักจ้า

พอเหอะจบ = ="
โดโมนะ เราขำ 55+ ตรงที่สลับร่าง ไอ้หน้าโอ้พระเจ้าจอร์ชนี่ขำไม่ไหวแล้ว กร๊ากกกกกกก หน้าแต่ล่ะคน รั่วได้ใจสุดๆๆๆ อเลนในชุดเมดนั้นมันสุดยอด 55555555555+ แบบถ้ามีอีบี้อยู่ในนั้นเดรี๊ยนจะควบคุมให้มันกด แอนด์กดๆๆๆ
งานโมนะอัพแตกกระจายมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อลังมากมายเค้อ แอบสกรีมงานอัพได้รวดเร็วสุดๆ โฮรกฮราก =w=/

สุดท้าย
เป็นกำลังใจให้เธอเสมอนะจ้า
ท้ายสุด
อเลนเอ๊ยอย่ากดบี้เลยบี้ขอร้องงงง 55+ กลัวแล้วววว
สุดของสุดท้าย
กี้บี้ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
สุดของสุดของท้าย
555+ จบจริงๆแล้ว (เม้นยาวว่ะ =[]=")
รักนะ ห่วงใยนะ จุ๊บๆ
ในชีวิตคนเราก็ต้องทำอะไรผิดอยู่แล้วล่ะลองนึกภาพถ้ากรีดข้อมือไปจริงๆใครจะมานั่งเสียใจยิ่งกว่าเราหลายเท่า แค่นึกภาพก็น้ำตาร่วงแล้ว ผิดพลาดไปแล้วเราก็เก็บเอาไว้เตือนใจตัวเองก็ได้ มันผ่านมาแล้วโมจัง เนก็เคยลืมโน่นลืมนี่ทำคนอื่นเดือดร้อนมาเยอะเหมือนกัน เราก็รู้สึกผิดมากๆอารมแบบนี้แหละ ทำอะไรก็ไม่เห็นจะดีซักอย่าง แต่จริงๆแล้วคนอื่นเค้าไม่ได้คิดอะไรเลย ยังไงทุกคนก็ต้องให้อภัยอยู่แล้วล่ะ ผิดพลาดเล็กน้อยแค่นี้เอง ^^!
โดโมจังเราว่าดีออก ถ้าแยกเล่มกันเนก็ซื้อ *-*b งานสวยขึ้นมากๆเลยล่ะเนชอบมาก
[ส่วนโดช้านก็เป็นม๋าหัวเน่า ขายมะออกวะเฮ้ย T[]T]
ใจเย็นๆนะจ้ะ ไม่มีใครในโลกหรอกที่ไม่เคยทำอะไรพลาดเลยสักครั้ง เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้เสมอแหละค่ะ ถ้าเราใจเย็นๆ แล้วค่อยๆคิดแก้ปัญหาหรือยอมรับมันน่าจะดีกว่านะ ยังไงมันก็ผ่านมาได้ด้วยดีไม่ใช่หรอ (ไม่อยากประจานความงี่เง่าตัวเองเท่าไหร่ แต่รู้มั้ย เกิดมาบนโลกได้15ปี เราทำกระเป๋าตังหายไป 3 ครั้ง โดนขโมยเงินห้องที่รร. 2 รอบ (เป็นเหรัญญิก) มือถือหายอีก 1 รอบ ..ไม่อยากจะคิดเลยว่ารวมแล้วเป็นเงินเท่าไหร่)
ส่วนเรื่องโดจิน อย่าคิดอย่างนั้นสิ โดจินของตัวเองน่ะ มองในสายตาของตัวเอง เชื่อได้เลยว่าไม่ว่าจะใครก็ตาม ไม่มีที่จะพูดได้เต็มปากหรอกว่ามันเพอร์เฟกแล้ว (ถึงมีก็น้อยคนนักล่ะ) มันต่างก็มีข้อพิดพลาดเกิดขึ้นมากมายที่เราอยากแก้ทั้งนั้น ทั้งๆที่ไม่รู้ตัวเลยว่า ในสายตาคนอื่นมันช่างงดงามน่ารักขนาดไหน TwT
โดเล่มนี้มันเกิดขึ้นมาได้ก็เพราะทั้งโมจังและโอจังนะ เชื่อมั่นในตัวเองเถอะ สนุกกับการวาดรูป สนุกกับการที่ได้ทำโด ที่ได้คอส ดีกว่ามานั่งเครียดกับเรื่องผิดพลาดร้ายๆที่มันผ่านไปแล้วดีกว่านะ
สู้ๆต่อไปนะจ้ะ ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ เราก็สามารถทำอะไรๆที่อยากทำได้ สามารถหาความสุขให้ตัวเองอีกได้เยอะแยะเลย
(เคยมีเหมือนกันนะที่เราก็หดหู่ถึงขนาดนี้ แต่เราก็นึกขึ้นได้ว่า ..เรายังไม่ได้เจอ"คนๆนั้น"เลย ไม่ยอมตายหรอก T-Tb จะว่าไป มันเหมือนคำพูดคันดะเลยว่ะเฮ้ย)
เป็นกำลังใจให้นะQ(^o^)o นึกถึงคำพูดมาโกโตะเข้าไว้ "ท้อแท้ได้ แต่อย่าท้อถอย"เน่อ

#8 By Kunamaru on 2006-11-13 19:47

พี่(ขอเรียกตัวเองอย่างนี้นะ) พึ่งอ่านหลังเจอโมคุงในเอ็ม...
ก่อนอื่น...

.
เย็นไว้ลูก
.
หายใจเข้า
หายใจออก
.
มองท้องฟ้า
.
ปารองเท้า
.
ไม่ใช่ละ (พยายามเล่นมุขในบล็อกคนเฟลอีก ดีดีเอ๊ย)
.
หึๆๆ ความเครียดทำให้เป็นโรคกระเพราะ และทำให้สมรรถภาพในการวายลดลง(เรอะ)
.
การฆ่าตัวตาย....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ทำให้เราวายไม่ได้
.
(พยายามจะสื่อไรฟระ)
.
.
.
ยิ้มไว้ก่อน ร่มๆไว้ลูก
.
.
.
โมคุงลืมไปแล้วรึเปล่าว่าใครจะมีความสุขบ้างถ้าโมคุงยิ้ม
.
สู้เว้ย ลูกพ่อ!!!

#9 By Ritz_DD on 2006-11-13 19:52

เราเป้นคนนอกแต่ก็พอคิดออกว่าตอนนี้กำลังอยู่มนอารมไหนนะ รู้ว่าเสียใจ
แต่เพื่อนที่มาอ่านคงเสียใจไม่แพ้กัน
ที่บอกว่า ไงๆก็ ขอบคุณที่ซื้อโด(เพราะโดโอจังนะ)

เหมือนตำหนิทั้งเพื่อนทั้งคนซื้อเลยนะ
เราอาจจะเศร้าแล้วจมอยู่กะตัวเองคนเดียวก็ได้ แต่มองคนรอบข้างมั่งก็ดีนะจ๊ะ
ถ้ามันทำให้เศร้ามากขึ้นก็โทษที อยากให้คิดได้

#10 By Tako on 2006-11-13 19:54

มองเม้นท์ข้างบนยาวเป็นหางว่าว...
อืม ดูซะไอ้โม คนห่วงมรึงมีมากขนาดไหนเขาพิมพ์กี่นาทีกี่บรรทัดคิดเอา ถ้าอ่านแล้วเอ็นทรี่ย์ยังมาเฟลอีกกรูฉัดกระจุยทั้งแม่ทั้งลูก...(น้ำอุ่นมันเลี้ยงประสาไรวะ ก๊าซซซซ/โทรไปจิกตบจิกตบ)
เอา จะให้ปลอบแบบใจดีหรือเอาปลอบแบบนางมาหยารัศมี......
ปลอบแบบใจดี- มันไม่ใช่เรื่องที่ทุกคนจะฝีมือเทพเท่าเทียมกันหมด ทุกคนย่อมมีความแตกต่างกันจริงไหม? อีกอย่างที่คนเขาซื้อเขาซื้อเพราะความชอบเอกลักษณ์ของนักเขียนคนนั้นๆ ไม่จำเป็นว่าเขาเลือกเพราะเส้นงาม ถ้าพล็อตห่วยคนก็ไม่สนเหมือนกันล่ะวะ
จำความรู้สึกตอนที่ขายโดครั้งแรกแล้วเกลี้ยงได้ไหม คนที่ชอบงานเอ็งขนาดซื้อหมดก็มีมาแล้วนะโว้ย แล้วก็ไม่ต้องคิดเชียวว่าซื้อเพราะงานคนที่โคด้วย
ลองคิดดูหลายๆมุม แล้วเอ็งจะเข้าใจ เอ็งเล่นมองแต่แง่ร้ายๆแล้วชีวิตมันจะไปดีได้ไงวะหือ /ลูบหัว
ปลอบแบบมาหยา- /ตบหัวผัวะ....
เจ็บไหม...เจ็บ เอองั้นก็จำซิวะ!! จำไปเป็นประสบการณ์!จำว่าเราอ่อนหัดแคต่ไหนแล้วเอาความรู้สึกแค้นตัวเองเนี่ยไปฝึกฝีมือซะ!!ฝันน่ะ!ไม่ไกลเกินไขว่คว้าหรอกเว้ย!! เอาความเฟลเปลี่ยนเป็นแรงฮึดสู้สิวะ!!
แทนที่จะกรีดข้อมือเก็บมือไปฝึกดีกว่าไหมวะ!!ถ้ายอมแพ้ตั้งแต่ศึกแรกแล้วเอ็งจะมีวันชนะไหมวะไอ้ราบบบบบเป็ด!!หาเป้าหมายในชีวิตไม่เจอ วะ!ก็เอ็งเล่นไม่เดินต่อแล้วมันจะเจอไหม!
เออเอ็งตายไปโลกก็ไม่สรรเสริญเอ็งหรอก!แถมพวกตูก็ไม่ยกย่องด้วย!
เอ็งตายไปโลกไม่เปลี่ยนแปลงก็จริง แต่อย่างน้อยๆ
"8คอมเม้นท์ก็เป็นห่วงมรึง" ไอ้ราบเป๊ดเอ๊ย ไม่ต้องร้องไห้อีกนะเว้ย จะด่าพี่ว่าโหดจะใจดำก็ช่างเอ็งแต่ให้รู้ไว้ซะ
"ไม่ห่วงกูไม่มานั่งด่าให้สติมรึงอย่างนี้หรอก หอยหลอด!"
ปล./เอาโดเอ็ดอัลตบหน้า ถ้าหายเฟลจะวาดกี้เลนปลอบใจ --___--

#11 By KAOS! IM'POSSIBLE on 2006-11-13 20:02

= =+อย่าเฟลแบบนั้นเลยจ้ะ หลายคนก็ซื้อเพราะชอบงานโมนาเมะคุงเหมือนกันน้อ เส้นโชดีจริงๆ คึๆ

ชีวิตเรายังอีกยาวไกล อนาคตจงรุ่งเรือง= =//

ปล.พี่ก็เงินหาย900 ทำใจอยู่ ฮา...TwT+..
ปล2. งานนี้ลืมไปขอสึเคะทุกคน T_T อดเลย

#12 By *kao* ตายสนิท on 2006-11-13 20:07

ในฐานะคนที่อุดหนุนโดของน้องนะคะ

อืม.. พี่เข้าใจว่าเวลาเราทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ มันรู้สึกแย่ พี่เข้าใจว่าเฝ้าบูทคนเดียวมันเหนื่อยขนาดไหน(วันงานพี่ก็เฝ้าคนเดียว) แต่พี่ว่าน้องโมใจเย็นๆแล้วมองกว้างๆดีกว่า พี่จะไม่พูดถึงเรื่องคิดสั้นนะ เพราะหลายคนพูดไปแล้ว
แต่พี่อยากให้นึกถึงคนที่คอยให้กำลังใจ ให้ความสนับสนุนน้องมาตลอดนะคะ อย่าทำให้เค้าต้องเสียใจ พี่เชื่อว่าคนเราทุกคนยังไงก็ต้องมีค่า ให้คิดซะว่า อย่างน้อยเราเกิดเป็นคนที่มีโอกาสได้ทำในสิ่งที่เรารักก็โชคดีมากๆแล้ว ถึงมันจะเกิดข้อผิดพลาด นั่นคือบทเรียนให้ก้าวไปข้างหน้า ไม่ใช่ให้จมปลักอยู่กับความเฟลอยู่แบบนี้

อีกอย่างพี่เห็นด้วยกับหมึกนะ อย่าพูดในทำนองที่ว่าคนซื้อเพราะงานน้องโอเลย พี่ซื้อเพราะงานน้องทั้ง2คนนะคะ

#13 By n a i r on 2006-11-13 20:21

/me โดดเตะโมจัง
ดูซิ มีคนเป็นห่วงแค่ไหน !! ห้ามคิดอย่างนี้อีกนะ มีอะไรก็เล่าให้ฟังได้ คนเราไม่มีใครที่ไร้ค่าหรอก เราก็เคยคิดนะ ว่าเราเกิดมาทำไม ในเมื่อสร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่นบ่อยๆ หลายครั้งก็เก็บมากลุ้ม หลายครั้งก็พยายามลืม แต่พอนึกถึงเมื่อไหร่ ก็ร้องไห้ทุกครั้ง ....
ลองนึกสิ ว่าถ้าเราไม่อยู่ซักคน จะมีเพื่อนเราคนไหน จะมีครอบครัวที่ไหนดีใจบ้าง ? ถ้าเกิดคิดว่าเค้าเกลียดเรา เราสร้างปัญหาให้เค้าบ่อยๆ ก็ลองคิดต่อสิ ว่าทำไมเค้าต้องเลี้ยงเรามาจนเราได้โตขนาดนี้น่ะ ไม่ถีบส่งไปให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าถามว่าทำไม ? ก็เพราะเค้ารักเรา ให้ความสำคัญกับเรา ไม่ทอดทิ้งเรา ไม่ว่าเราจะทำผิดมาแค่ไหน ไม่มีใครที่เกลียดลูกตัวเองได้ลงหรอกนะ
เรื่องเฟลน่ะ มันเรื่องปกติ เราก็เคยเป็นนะ เป็นบ่อย.. อยากวาดรูป แต่วาดออกมาไม่ได้ นั่งร้องไห้คนเดียวคากระดาษ แต่ถ้าเกิดโมจังร้องไห้ เราไม่อยากให้โมจังอยู่คนเดียวนะ การอยู่คนเดียวมันจะยิ่งเศร้า เศร้ามากๆเพราะอยู่เดียว มันจะทำให้เราคิดอะไรมากมายต่างๆในทางลบ กลับกัน ถ้าเกิดเราเล่าให้ใครซักคนฟัง เล่ามันทั้งน้ำตานี่ละ จิตใจเราก็จะปลอดโปร่งมากขึ้นได้ ไม่มีใครอยู่คนเดียวบนโลกได้หรอกนะ มีปัญหาอะไรก็แบ่งๆกันไป อย่าคิดว่า เรามันไม่ดี ไม่เอาไหน แล้วคิดหรอ ว่าแค่ตายน่ะ มันจะจบ ? ตายแล้วเป็นไงล่ะ ? แก้ไขสิ่งที่ทำไปได้มั๊ย ? ตายน่ะง่าย แต่การที่จะมีชีวิตอยู่น่ะ มันยากนะ ลองถามดูสิ.. คนที่เศร้ากว่าเรา ทุกข์กว่าเรา ก็มีอีกมาก แต่เค้ายังจะพยายามดิ้นรนมีชีวิตต่อ แล้วโมจังล่ะ จะหนีปัญหาหรอ ? ลุกขึ้นมาแก้สิ อย่าท้อกับเรื่องแค่นี้ เราโตไป ปัญหามันรุมเร้าเรายิ่งกว่านี้อีกนะ ล้มได้นะ แต่ต้องลุก ลุกขึ้นมาสู้กับปัญหา คิดในแง่ดีเข้าไว้สิ ปัญหาต่างๆมันแก้ไขได้เสมอนะ อย่างน้อยก็มีอีนี่คนนึงละที่ห่วงโมจังมาก ถ้าเกิดเป็นอะไรไป จะตามจองล้างจองผลาญเลยคอยดูสิ !!

....พอเหอะ ท่าจะพล่ามมากเกินละ ถ้าเราพูดอะไรไม่ดีออกไปก็ขอโทษไว้ก่อนนะ !!!!

ต่อไปเรื่องโด !! อย่าคิดว่าเค้าซื้อเพราะแค่งานของโอจังเซ่ !!! งานเราก็มีดีของเรา แต่ละคนเอกลักษณ์ก็แตกต่างกันไป มันอยู่ที่ความตั้งใจว่าเราจะทำออกมาดีมากแค่ไหน ความเห็นเรานะ เราชอบของโอจังนะ ? แต่ของโมจังเราก็ชอบ มีดีกันคนละแบบ ไม่มีใครซื้อเพราะเห็นเป็นแค่ของแถมหรอก เค้าดูกันที่งาน !! ถ้าไม่ดี จะมีใครเค้าซื้อเล่า !! โดโมจังก็บั้นทอนปัญญาดีน่อ - /me โดนตบ - ไม่ใช่ๆ ล้อเล่นน่ะ สนุกดีออกน่อ อ่านไปนั่งฮาไป ชอบโครงเรื่อง สนุกมากเลยล่ะ เรานับถือนะ ที่โมจังทำโดออกมาสำเร็จ แต่เราสิ ไม่เคยทำอะไรได้สำเร็จซักครั้ง (<< แต่มันก็ยังบ้าทำต่อไป) เอาเป็นว่าจะเป็นกำลังใจให้แล้วกัน = 3 =/+!! อย่าคิดมากเป็นอันขาด มีอะไรอยากเล่าก็เล่า ไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่า แต่เราจะอยู่ข้างๆเสมอนะ จำไว้ !!

#14 By :: シンテイー :: on 2006-11-13 20:23

ไม่รู้จะพูดยังไง เราพูดไม่ค่อยนเก่งอะ TAT''
แต่ยังไงๆโมจังก็สำคัญต่อเราเสมอนะ อย่าคิดมากนะ
ถึงปากจะบอกว่าไม่คิด แต่โมจังก็คิดอยู่ดี
เรื่องไหนที่คิดว่าทำดีแล้ว ก็ขอให้พอใจ ไม่ต้องคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก

เราดีใจมากที่โมจังอุตส่าห์ชวนเรา
โมจังไม่ดีใจบ้างเหรอ ?

ลองคิดในทางที่ดีนะ โลกเราถึจะโหดร้าย แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายไปซะหมด
ถึงแม่จะพลาดพลั้ง แต่ถ้าคิดว่าทำดีแล้ว ก็ขอให้สบายใจเถอะนะ
อย่าคิดมากนะโมจัง
เป็นห่วงน่อ TAT''
อ่านบล็อคโมจังแล้วเกือบร้องไห้.....อื้ม...เราเข้าใจนะ.....
กรีดข้อมือน่ะ...มันช่วยอะไรไม่ได้นะ
เราเคย กรีดข้อมือตัวเองน่ะ แต่ว่า...แม่มาเห็น.....แล้วยังไงล่ะ....แม่โกรธ โกรธมาก....เห็นตาแม่ เหมือนแม่น้ำตาจะไหล จนเรารู้สึกผิด.....ขนาดแผลมันไม่ได้ลึกอะไรมากเลย แม่ยังจะร้องไห้ แล้วถ้าเราตายขึ้นมาจริงๆ แม่เราจะเป็นยังไง?
แม่ของโมจังคงเสียใจมากนะถ้าโมจังเป็นอะไรขึ้นมา.......
เพราะฉะนั้นก็สู้ต่อไปเถอะนะ ^^ ถึงเราจะไม่ได้สนิทอะไรกันมากเท่าไหร่ แต่มีอะไรก็ระบายกับเราได้นะ ยินดีรับฟังเสมอจ้ะ ^^
อา...พูดอะไรออกไปเนี่ย =///=(เหมือนมาบ่นเรื่องตัวเองลงในบล็อคคนอื่น ขอโทษน๊า TT{}TT)

ส่วนเรื่องโด...ฮาาาาาา กร๊ากกกกXD
นั่งขำตอนโอ้พระเจ้าจ๊อดมากๆ 55555
ช่วงหลังๆเห็นว่าโมจังงานอัพอย่างเห็นได้ชัดดด อร๊ากกก อิจฉาาา ><
แต่ว่าไม่ได้คุยกันเลยง่ะ(เรียกว่าไม่ได้เจอกันเลยดีกว่ามั๊ยเนี่ย?เพราะว่าเราไม่เห็นโมจังเลย! =[]="") ไม่ได้ขอให้โมจังเซ็นต์สีเคให้ด้วยยยยย เสียดายยยยยยยยย งานหน้า(ถ้าเราได้ไป)ต้องเอาให้ด๊ายยยยยยยยยยยยยย ฮัดช่า!!!!! XD
สู้ต่อป๊ายยยยแล้วท่านจะมีชัยยย~ ฮิ้ววววว~

#16 By +Teasel+ on 2006-11-13 20:42

อ่าแย่จัง * - * เราก็เฟลน้า ฝีมือเนี่ย

แต่คิดว่าสักวันต้องทำได้ ต้องสวยได้

เราไม่จำเป็นต้องคิดมากขนาดนั้นนะ

ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรมมชาติ

ดีกว่านะจ้ะ ฝึกฝนบ่อยๆ พยายาม

เข้าไว้นะ พระเจ้าไม่ใจร้ายหรอกจ้ะ

อย่างเราอ่าน้า น้อยใจมากกับคนวาด

เก่งๆ แต่ ทำไมไม่คิดบ้างล่ะว่า . . .

คนที่เค้าวาดเก่ง เคยคิดแบบเรามาแล้ว

เขาถึงพยายามไงจ้ะ อืมลองเอาข้อนี้

ไปคิดก็ดีนะ เราก็เฟลเหมือนแหละ

คุคุ เรียนก็ไม่เก่งวาดสั่วอีก จบข่าว

555 ไงก็สู้ๆนะจ้ะ เปนกำลังใจให้น่อ

โอ๊สสสสสสสส!!
หงะไม่ได้ไปงานเน้อT[]T อยากซื้อโดทั่นกร๊ากก T[]T

โมนะซังคะไม่มีใครที่ไม่เคยผดิพลาดในชีวิตหรอกนะคะ ถึงจะถึงผิดพลาดเเค่ไหนพ่อเเม่ก็ยังรักเราไม่เปลี่ยนเเปลงนะคะ เรื่องฆ่าตัวตายนี่ถ้าหายไปเฉยๆไม่ใช่ว่าทุกคนจะสบายใจหรอกนะคะ จะเศร้ามากกว่านะคะ
อดีตอยู่ข้างหลัง ทำปัจจุบันให้ดี ความหวังอันสดใสอยู่ข้างหน้าเเน่นอน

เรื่องโดดนี่ทั่นวาดเก่งจะตายเราไม่ได้ยอนะ ขอบอกเลยว่าเราน่ะไม่กล้าวาดโดขายอย่างโมซังเลยนะเพราะฝีมือเเย่

ความผิดพลาดจะนำมาสู่บทเรียนเเละประสบการณ์ สามารถนำไปเเก้ไขในอนาคตให้ดีได้
พยายามเข้านะคะ อย่าให้โรคซึมเศร้านั้นมาสู่จิตใจของโมซังเลยนะคะ
เป็นกำลังใจให้เสมอ
/กอดโมซัง

#18 By [Chunren] on 2006-11-13 20:57

เรื่องพวกริสท์คัท ดาก็เคยเป็นนะ เมื่อตอนป.5ได้= = ตอนนั้นไม่มีเรื่องให้เฟลหรอก
ถึงงานนี้จะทำให้เราผิดหวัง แต่ครั้งหน้าก็ยังมีอยู่น้า

ถ้าโมจังจะตาย เค้าก็เป็นหนึ่งในคนที่เสียใจนะ ถึงเรากับโมจังจะไม่สนิทกัน แต่โมจังคือเพื่อนของเราเสมอ เราไม่รู้นะว่า เราจะทำให้โมจังผิดหวังแล้วเสียใจรึเปล่า แต่อย่างน้อยถ้าโมจังมีปัญหาก็ปรึกษาดาได้เสมอนะ ถึงดาจะช่วยได้ไม่มาก แต่ดีกว่าดาไม่ได้ช่วยเลย..(และขอโทษที่บางครั้งอาจทำให้โมจังยุ่งยาก)

การที่ระบายออกมามันไม่ได้รกเลยสักนิด ยิ่งระบายยิ่งสบายใจ
ทุกๆชีวิตที่เกิดมานั้นมีค่าเสมอ ไม่มีใครหรอกที่จะถูกตราหน้าว่าค่าไร้? โมเคยคิดรึเปล่าว่าโมเกิดมาเพื่ออะไรและมีชีวิตอยุ่เพื่อใคร? ให้ดาทาย คนที่ติดอันดับทอปทรีคงจะพ่อแม่ใช่มั้ยล่ะ

อืมวันนี้ดาอาจจะเขียนวกไปวนมาสักหน่อย...(โมจังจะอ่านรุ้เรื่องมั้ยเนี่ย)

แต่ดาจะรอนะ วันที่โมจังลืมเรื่องร้ายๆและกลับมาเป็นคนที่ร่าเริง ก้าวออกมาจากความซึมเศร้า(?)ในจิตใจได้ด้วยตนเอง

#19 By ✚ r i x a l ✚ on 2006-11-13 21:02

อ้ากอย่าคิดแบบนั้น ความคิดแบบนั้นมันจะทำร้ายตัวเองนะ ถ้าเราเป็นเพื่อนเธอ จะเขกหัวแรงๆ ทีนึงเลย เพราะเค้ามั่นใจในตัวเธออ่ะดิ ถึงออกโดด้วยอ่ะ มาพูดแบบนี้ มันเจ็บทั้ง 2 ฝ่ายนะ

เราเห็น พรีวิวโด ใน Af ก็น่าสนใจดีนะ น่าเสียดายที่เราไม่ได้ไป ไม่งั้น คงจะเมนท์ได้ดีกว่านี้ แต่พูดแบบนี้เท่ากับ...ไม่สนใจเราที่อยากได้โดเธอด้วย ถ้าเจอตัวนะจะฟัดให้หายใจไม่ออกเลย ฮึ่ม เราว่าการทำโด ไม่ได้สนุกแค่การขายได้หมดหรอกมันมีอะไรมากกว่านั้น การได้เจอคนที่ชอบเรื่องเดียวกันได้มีสังคมเป็นอะไรที่มีค่ากว่า มีตั้งหลายคนเค้าพยายาม ที่จะออกโดกับเพื่อน แจมกับคนอื่นมีออกเยอะแยะ ยังไม่มีโอกาสเลย แล้วเส้นความสวยความสนุกในการเขียนโด คนอื่นเราไม่รู้ แต่สำหรับเรา ความตั้งใจ ความรักการ์ตูนที่เราวาดโดออกมาสำคัญกว่านะ ถ้ารู้สึกไม่ดีล่ะก็งานต่อไปก็พยายามเข้านะ พยายามให้มากๆ ก็สู้เข้าล่ะ แล้วก็อย่าลืมล่ะเธอไม่ได้สู้อยู่คนเดียว เพื่อนก็ออกเยอะแยะ อบอุ่นออก ก็ทำให้ให้สบายนะแล้วมาตั้งใจใหม่ล่ะ

#20 By Yoru+PanDa+Chii = Sugihara's Farm on 2006-11-13 21:23

ใจเย็นจ้ะใจเย็น.... ใครมาว่าน้องพี่แบบนี้กันล่ะ
อย่าเพิ่งคิดมากไปเองเลยนะ อย่าเป็นแบบพี่ ที่เคยเป็นโรคแบบนั้นจนลองฆ่าตัวตายมาแล้ว พี่ไม่อยากให้โมจังทำแบบนั้น
หาเวลาว่างๆ ลองนั่งสงบจิตสงบใจ ลองคิดอะไรๆที่ทำให้ใจสบายดู ปล่อยวางเรื่องยุ่งๆซะ

เรื่องอะไรที่โมจังทำพลาด คิดทบทวนมันซะ แล้วลองหาทางแก้ไข คนเราไม่ได้เก่งอะไรมาตั้งแต่เกิดนี่จ๊ะ มันต้องมีการพัฒนา
แล้วไอ้การเอางานของตัวเองไปเปรียบเทียบกับของคนอื่น มันเป็นเรื่องที่ดี แต่เราเองก็ควรมีความมั่นใจในตัวเองสิ...
(---ชีวิตเดียวกัน---)

จริงๆงานนี้ พี่....อภิมหาเฟล!!!! เฟลโคตรๆ โคตรแห่งเฟล...
รอคอยงานนี้มานาน อยู่ดีๆ บุพการีที่เคารพก็สั่งงดซะงั้น...

งอน...ไม่ไปหาหมอแว้ว-*-

ยังไงก็....ดูจากคอมเมนท์อื่นๆแล้ว...

ยังมีคนรักและห่วงโมจังอยู่ตั้งเยอะนะ.. เห็นมั้ย
โมนะจัง!!=[]= คิดมากไปแหล่วววว คิดมากไปไม่ดีนะน่อ ที่เราวาดเพื่อความสนุก จากความชอบมิใช่เหรอ? เราวาดเพราะใจรัก เราก็ติดตามผลงานโมจังมาตลอด โมจังสกิลเลเวลอัพอย่างรุนแรง งานเป็นเอกลักษณ์มาก เราชอบบบ>_<

เรายังไม่กล้าออกโดเองเลยน่อ เพราะไม่มีความรับผิดชอบพอที่จะทำ= =; แบ่งเวลาไม่เป็น โมนะจังเก่งมากๆที่ออกโดได้ ถ้าเราเป็นคนซื้อ เราซื้อด้วยความเต็มใจที่จะออกงานของทั้งโอจังและโมจังด้วย ถ้าโมนะจังออกโดเดี่ยว เราก็จะอุดหนุน!!
อย่าเศร้า อย่าเฟลไปเลย มองโลกใหม่ให้สดใส ยิ้มให้มากๆ หัวเราะให้มากๆ มีความสุขทำสิ่งที่ตนเองชอบตามใจตัวเอง อย่าคิดมาก มีคนรักโมจังเยอะจะตายไป จริงมั้ย?'w'/
/ตบไหลโมเบาๆ ก่อนจะตบหัวโมแรงๆ
(ขออนุญาติพูดหยาบๆนะ ขี้เกียจง่ะ=w=)
เมิง...ขายไม่ไหวโทรหากุก็ได้....= = กุไม่ด่าเมิงหรอก...เห็นคิบอกว่าเมิงกะขายของก็โอจังกุเลยไม่ยุ่ง= = คราวหลังจิกกุได้กุไม่ว่า...(ยกเว้นจิกตอนกุกะลังจกโดอยู่นะ....)
โด....ยังไม่ได้อ่าน...เม้นต์ไม่ถูก.....เดี๋ยวอ่านจบจะมาเม้นต์ให้....
ส่วนงานอ่ะ....กุว่างานเมิงอัพขึ้นเรื่อยๆนะ...ไม่เน่าหรอกเมิง....(มีแต่กุนี่ดิ...ไม่ยักอัพกับชาวบ้านเค้าเลย= =")
เมิงดูที่ชาวบ้านเข้ามาเม้นต์กันดิ...อย่ายอมแพ้โว้ยยยย
ถ้างานโอจังมันงานงามเกินหน้าเกินตามากก็....เจี๋ยนมันเลยจิ....เย้ย=[]=!!! ล้อเล่น....สู้เค้าดิ โอ้สๆๆๆๆ
ส่วนเรื่องกระเป๋า...กุอาเมนให้...= = นึกวิธีแก้ไม่ออกว่ะ คราวหลังเอารูปครอสกี้ตัวควายๆแปะกระเป๋าไว้สิว่ะ รับรองว่าไม่มีหยิบผิดชัวร์ 555555+ (ยันย์ขนานดี= =)
แล้วก็...ไอ้เรื่องกรีดข้อมือนั่น.....
รู้ไหมว่ะ....รอบตัวเรา....แกเป็นคนที่ 4-5ได้แล้วมั่ง= ="(กุเป็นตัวซวย จ้ากกกก!!!!)
ถ้ารวมเพื่อนบ้าเราที่กรีดเล่นด้วย= ="
เราเชื่อว่าทุกๆคนย่อมมีความโศกเศร้าเป็นของตัวเอง...เป็นความรู้สึกที่ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถเข้าถึงได้
ไอ้เรื่องอยากตายเนี่ย....รู้สึกเหมือนเป็นกันทุกคนเลยว่ะ...กุก็เป็น...ช่วงที่เฟลมากๆ ทำอะไรก็รู้สึกเหมือนไม่ใช่ตัวเองเงี้ย= ="
แต่เมิงอย่าลืมอะไรบางอย่าง...
"ไม่ว่าสวรรค์รึนรกก็ไม่มี โดกี้เลน+พี่น้องให้เมิงอ่านะเฟร้ย=[]= เกิดเดี้ยงไปแล้วพี่วิคเกิดนึกพิเรนอยากวาดกี้เลนขึ้นมาล่ะ....อดเต็มๆเลยนะ"
(<<อีมิ...เอ็งพิมพ์อะไรของเอ็งอ่ะ= =")
5555+ นี่เป็นเหตุผลใหญ่ๆที่ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้=w=
ไงๆก็ไม่มีดีเกรให้บ้า ไม่มีฟิคให้สูบ เศร้าตายแน่ตรู.....
จบๆ พอก่อนจะออกทะเลไปมากกว่านี้= =" ช่วงนี้กุเป็นเฮียกไรของกุว่ะเนี่ย
เรื่องโดรวม...กุแอบดีใจด้วยซ้ำที่เมิงทำกะโอ....กะจะได้ไม่ต้องซื้อ 2 เล่ม 55555+ ประหยัดตังค์โว้ยยยย
ไงเมิงออกโดเดี่ยวกะก็ซื้ออยู่ดี ในกรณีที่ไม่บ้าทำบี้ยูนะ= =" แต่ตอนนี้รู้สึกกลัวกี้วี่มากกว่าว่ะ= ="
คิดไม่ออกล่ะว่าจะพิมพ์อะไรอีก...
เอาเป็นว่า.........
"ถึงร้ายก็รักเทอ....ทุ่มเทได้เพื่อเทอไม่ว่ารับหลังถูเรียกว่าอะไร~~~~"
รักเมิงนะโว้ยยยยยย
ถ้ากุทำอะไรให้เมิงรู้สึกไม่ดีกุก็ขอโทษด้วยTT[]TT (บางทีกุก็เฮียกๆเหมือนกัน= =")

ปล.โด...ของเมิง....ไว้อ่านเสร็จแล้วจะมาเม้นต์...อาเมน....เลิฟๆ
กัรักเมิงน้า~~~~~~
โมนะซังอย่าคิดมากอย่างนั้นซิคับ

ครั้งแรกๆมันก็วุ่นวายอย่างงี้แหละคับ คิดมากไปไม่ดีต่อสุขภาพนะคับ

แล้วก็นะคับผมคนนึงล่ะคับ ที่สนใจงานของโมนะซัง
[ถึงผมจะไม่ได้ซื้อก็เถอะคับ แต่ผมเชียร์ให้เพื่อนผมซื้อนะคับ]

ความจริงผมอยากให้โมนะซังวาดรูปให้นะคับ แต่ผมไม่ทราบจริงๆว่าคนไหนเป็นโมนะซังแล้วก็ไม่กล้าขอด้วย เพราะเกรงใจทุกคนที่บูธมากๆเลยคับ เห็นยุ่งกันมากๆเลย

ไงก็อย่าเพิ่งท้อเลยนะคับ ผมคนนึงล่ะคับ ที่จะคอยเป็นกำลังใจให้โมนะซังเสมอ ^ [] ^

#24 By : Paydear : UNfree-mode on 2006-11-14 00:02

เราชอบงานเธอนะ น่ารักดี ^^,,
ได้ทำงานออกมาก็ถือว่าก้าวมาได้อีกขั้นนึงแล้วหละจ้า ไม่เห็นต้องไปเปรียบกับคนอื่นเลยนิ เวลาเฟลๆก็อย่าทำร้ายตัวเองเลยนะจ๊ะ เห็นมั้ยเพื่อนๆห่วงกันมากแค่ไหน น่าประทับใจออกมีเพื่อนมีคุณแม่ที่น่ารักคอยห่วงใยกันทุกคนแบบนี้ ^^ น่าอิจฉาออกนะ สู้ต่อไปอย่าท้อน่อ หากมีท้อขึ้นมาอีกก็มีเพื่อนๆคอยปรับทุกข์ได้นี่ และก็ต้องรักตัวเองให้มากๆขึ้นแล้วจะมีความสุขเองนะเชื่อเถอะ

#25 By amchan งิ้วๆ ~ on 2006-11-14 04:22

*ตบไหล่ อย่าคิดสั้นขนาดนั้นเลยเน้อ มองไปรอบๆ ตัวมันก็มีอะไรดีๆ อยู่เหมือ